Πολιτισμός

ΚΕΦΑΛΑΙΟ_ΜΑΡΞ_ΒΙΒΛΙΟ_ΕΡΓΟ_ΤΕΧΝΗΣ_200315

Ο Μαρξ… στη Βενετία

By | Πολιτισμός | No Comments

Ποιος θα φανταζόταν ότι ο Καρλ Μαρξ θα έκανε απόβαση στη καρδιά του χρηματιστηρίου της Τέχνης και ότι το Κεφάλαιο θα γινόταν το απόλυτο μπιεναλικό έργο. Την ανάγνωση των τεσσάρων τόμων του Κεφαλαίου του Καρλ Μαρξ ως έργου τέχνης προτείνει ο Οκούι Ενγουίζορ, καλλιτεχνικός διευθυντής της 56ης διοργάνωσης της Μπιενάλε της Βενετίας, που φέτος κλείνει τα 120 χρόνια.

Read More
akrop

Σφραγίστηκε το θέατρο Ακροπόλ

By | Πολιτισμός | No Comments

Το Ακροπόλ, η παλιά καρβουναποθήκη της οδού Ιπποκράτους που λειτουργεί σα θέατρο από το 1934, επέζησε της Κατοχής και έζησε μεγάλες δόξες ως ναός της ελληνικής επιθεώρησης, σφραγίστηκε πριν από τρεις μέρες.

Read More
πολ

Στον μαγικό κόσμο του ιαπωνικού κινούμενου σχεδίου

By | Πολιτισμός | No Comments

Χαρακτηριστικές ταινίες στην Ταινιοθήκη της Ελλάδας από Πέμπτη 26 Φεβρουαρίου ως Κυριακή 1 Μαρτίου .Aπό τα πιο αντιπροσωπευτικά είδη της ιαπωνικής pop κουλτούρας, τα anime μαζί με τα manga, την μόδα του cosplay , ενθουσιάζουν σε πολλά σημεία του κόσμου και διατηρούν σταθερή θέση στις λίστες δημοτικότητας.

Read More
arxaiol

Στος φως σπουδαία αρχαιολογική ταφή

By | Πολιτισμός | No Comments
Σπανιότατη ταφή εναγκαλισμού άνδρα και γυναίκας, ίσως η αρχαιότερη στον κόσμο, μεταξύ των ευρημάτων της ανασκαφής στον Διρό. (ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ)
Στος φως σπουδαία αρχαιολογική ταφή
Μια διπλή αδιατάρακτη ταφή νεαρών ενηλίκων, άνδρα και γυναίκας, σε στάση εναγκαλισμού, καθώς και μια δεύτερη διπλή αδιατάρακτη ταφή νεαρών ενηλίκων, άνδρα και γυναίκας, σε εξαιρετικά συνεσταλμένη στάση σε συνάφεια με σπασμένες αιχμές βελών, αποτελούν δύο από τα σημαντικότερα ευρήματα της ανασκαφής στη θέση «Ξαγκουνάκι» στον περιβάλλοντα χώρο του σπηλαίου Αλεπότρυπα, που εντάσσεται στο πενταετές Ανασκαφικό και Μελετητικό έργο Διρού.Σύμφωνα με το υπουργείο Πολιτισμού, που έκανε τη σχετική ανακοίνωση, οι ταυτόχρονες διπλές ταφές δεν είναι συχνό φαινόμενο και πολύ περισσότερο συχνό αρχαιολογικό εύρημα. Επιπλέον οι διπλές ταφές σε στάση εναγκαλισμού είναι εξαιρετικά σπάνιες και αυτή του Διρού αποτελεί μια από τις αρχαιότερες του κόσμου, αν όχι την αρχαιότερη, μέχρι σήμερα.

Έχει χρονολογηθεί με άνθρακα C14 στο 3800 πΧ, ενώ ανάλυση DNA των οστών των δύο ατόμων απέδειξε ότι πρόκειται για έναν άνδρα και μία γυναίκα. Σε στρώματα της Τελικής Νεολιθικής από το 4200 ως το 3800 πΧ αποκαλύφθηκαν επίσης: διπλή αδιατάρακτη, πρωτογενής παιδική ταφή σε αγγείο, καθώς και αδιατάρακτη ταφή εμβρύου.

Το πρόγραμμα, που ολοκληρώθηκε το 2014, πραγματοποιήθηκε υπό τη διεύθυνση του επίτιμου εφόρου Αρχαιοτήτων δρ. Γ.Α. Παπαθανασόπουλου από διεπιστημονική ομάδα της Εφορείας Παλαιοανθρωπολογίας και Σπηλαιολογίας Νοτίου Ελλάδας (υπεύθυνη δρ. Α. Παπαθανασίου) σε συνεργασία με Έλληνες και ξένους επιστήμονες και υπό την εποπτεία των Ε΄ΕΠΚΑ και 5ης ΕΒΑ. Στόχο του είχε την ολοκλήρωση των ερευνών και την προετοιμασία της δημοσίευσης των αποτελεσμάτων της μακροχρόνιας ανασκαφής στο σπήλαιο Αλεπότρυπα και την ανασκαφική διερεύνηση του περιβάλλοντος χώρου.

Νέες χρονολογήσεις και εξειδικευμένες αναλύσεις, διεύρυναν σημαντικά την περίοδο χρήσης του σπηλαίου από την Αρχαιότερη ως την Τελική Νεολιθική (6.000- 3.200 πΧ) και επιβεβαίωσαν την μακροχρόνια λειτουργία του ως οικιστικού και ταφικού χώρου.

Στα υπερκείμενα στρώματα αποκαλύφθηκε κυκλικό οστεοφυλάκιο, διαμέτρου τεσσάρων μέτρων, ορισμένο από αργούς λίθους, που φέρει βοτσαλόστρωτο δάπεδο.

Μεγάλη ποσότητα ανθρώπινων σκελετικών καταλοίπων, που αντιπροσωπεύουν δεκάδες ατόμων, περισυλλέχθηκε από την επιφάνεια του δαπέδου σε συνάφεια με χαρακτηριστικά ευρήματα της ΥΕ ΙΙΙ (Μυκηναϊκής Εποχής) όπως κεραμική, χάντρες, εγχειρίδιο.

Η συγκεκριμένη αρχιτεκτονική κατασκευή για την προσχεδιασμένη μεταφορά και δευτερογενή ταφή δεκάδων ατόμων, αποτελεί μοναδικό παράδειγμα στην Μυκηναϊκή Εποχή.

Όπως αναφέρει το ΥΠΠΟ, η προκαταρκτική μελέτη κατέδειξε ότι βρίσκονται σε δευτερογενή απόθεση, μεταφέρθηκαν δηλαδή από την αρχική θέση ταφής τους στο «Ξαγκουνάκι». Στην ευρύτερη περιοχή του σπηλαίου δεν έχουν μέχρι στιγμής εντοπισθεί κατάλοιπα οικισμού της Μυκηναϊκής Εποχής, παρά τη συστηματική επιφανειακή έρευνα.

Η πλησιέστερη θέση αυτής της εποχής βρίσκεται στον Άγιο Βασίλειο, σε απόσταση τουλάχιστον 40 χιλιομέτρων από την Αλεπότρυπα. Η συνέχιση της έρευνας θα συμβάλει στην αποσαφήνιση αυτών των ζητημάτων. Προς το παρόν μπορεί να διατυπωθεί με ασφάλεια η υπόθεση, ότι η περιοχή του σπηλαίου λειτούργησε επί χιλιετίες στη συλλογική μνήμη των ομάδων ως χώρος απόθεσης των νεκρών τους, αναφέρει το υπουργείο.

Τι λέει ο επίτιμος έφορος αρχαιοτήτων, δρ. Γ. Παπαθανασόπουλος

Τη χαρά και την ικανοποίησή του για τη σπανιότατη ταφή εναγκαλισμού άνδρα και γυναίκας που βρέθηκε στο σπήλαιο Αλεπότρυπα στον Διρό και η οποία χρονολογείται στο 3800 π.Χ. εξέφρασε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο επίτιμος έφορος Αρχαιοτήτων, Δρ Γ. Α. Παπαθανασόπουλος.

«Είναι μια επιβεβαίωση της αρχικής απόφασής μου να αρχίσω να ερευνώ από το 1970 το σπήλαιο και την περιοχή του. Δυστυχώς, το σπήλαιο αρχικά λειτούργησε τουριστικά από την τοπική κοινότητα, χωρίς καν να έχει γίνει έρευνα. Τα σταμάτησα όμως όλα, ώστε να αρχίσει και να προχωρήσει η έρευνα, επίσης έφτιαξα και ένα μουσείο, το οποίο είναι και το μόνο που λειτουργεί για το κοινό. Είναι μεν μικρό, αλλά όπως μου λένε όσοι το βλέπουνε «μιλάει» για το εύρημα» δήλωσε ο ανασκαφέας. Ο ίδιος δεν παρέλειψε να τονίσει τη σημασία που είχε ο εντοπισμός του σπηλαίου από τους σπηλαιολόγους, Γιάννη και Άννα Πετροχείλου το 1958.

«Ίσως δεν θα ξέραμε τον Διρό αν δεν ήταν η Άννα Πετροχείλου, η οποία ακολουθούσε παντού τον άνδρα της, που ήταν γεωλόγος. Της οφείλει πολλά η χώρα γιατί ασχολήθηκε πολύ με τα σπηλαιολογικά» επισήμανε. Ο κ. Παπαθανασόπουλος αναφέρθηκε και στο τωρινό εύρημα.

«Βρίσκεται σε άριστη κατάσταση. Ο τύπος της ταφής σε συνεσταλμένη θέση είναι κάτι σύνηθες στα νεολιθικά χρόνια, ωστόσο η συγκεκριμένη διπλή ταφή σε στάση εναγκαλισμού είναι από τις αρχαιότερες γνωστές που υπάρχουν. Κάποια στιγμή με την επέκταση του μουσείου οι σκελετοί θα συμπεριληφθούν όπως βρέθηκαν. Ήδη στο μουσείο εκτίθεται ένας ολόκληρος σκελετός» πρόσθεσε, συμπληρώνοντας ότι είναι έτοιμος να συνεχίσει την έρευνα από τον Ιούλιο.

Το πρόγραμμα πραγματοποιήθηκε υπό τη διεύθυνση του επίτιμου εφόρου Αρχαιοτήτων, Δρος Γ.Α. Παπαθανασόπουλου, από διεπιστημονική ομάδα της Εφορείας Παλαιοανθρωπολογίας και Σπηλαιολογίας Νοτίου Ελλάδας (υπεύθυνη Δρ Α. Παπαθανασίου) σε συνεργασία με Έλληνες και ξένους επιστήμονες και υπό την εποπτεία των Ε΄ΕΠΚΑ και 5ης ΕΒΑ.

Στόχο του είχε την ολοκλήρωση των ερευνών και την προετοιμασία της δημοσίευσης των αποτελεσμάτων της μακροχρόνιας ανασκαφής στο σπήλαιο Αλεπότρυπα και την ανασκαφική διερεύνηση του περιβάλλοντος χώρου.

———————————————————————————————————————————————–
ΠΗΓΗ:euro2day.gr
Σύνδεσμος: http://www.euro2day.gr/news/highlights/article-news/1303734/stos-fos-spoydaia-arhaiologikh-tafh.html
toystory2-thumb-large

«Toy Stories» στον Ελληνικό Κόσμο

By | Πολιτισμός | No Comments

toystory2-thumb-large

Ο Ελληνικός Κόσμος σας προσκαλεί στα εγκαίνια της έκθεσης «Toy Stories» την Τετάρτη 18 Φεβρουαρίου 2015 και ώρα 19:00, στο Κέντρο Πολιτισμού Ελληνικός Κόσμος.

Μια έκθεση σπάνιων και πολύτιμων παιχνιδιών απ” όλο τον κόσμο, με τίτλο «Τοy Stories» παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα, στο Κέντρο Πολιτισμού «Ελληνικός Κόσμος». Η έκθεση περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, περισσότερα από 100 σπάνια και μοναδικά παιχνίδια από τη συλλογή του Ιδρύματος Σ.Ο.Φ.Ι.Α. (Σύνδεσμος Οργανωμένων Φιλολογικών και Ιστορικών Αρχείων), μία από από τις μεγαλύτερες συλλογές παιχνιδιών του κόσμου.

Κέντρο Πολιτισμού «Ελληνικός Κόσμος»
Πειραιώς 254
177 78 Ταύρος
Τηλ: 212 254 0000

=================================================================================

ΠΗΓΗ: Καθημερινή

Σύνδεσμος: http://www.kathimerini.gr/803208/article/politismos/atzenta/toy-stories-ston-ellhniko-kosmo

συρία

«Βάλτε τέλος στη λεηλασία αρχαίων από το ISIS»

By | Πολιτισμός | No Comments

Η μεγαλύτερη λεηλασία αρχαιοτήτων μετά τον Β” Παγκόσμιο Πόλεμο συντελείται αυτόν τον καιρό σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή και τις γειτονικές της χώρες.

Πρόκειται για τη λεηλασία που γίνεται για λογαριασμό του ISIS σε χώρες όπως το Ιράκ, η Αίγυπτος και η Συρία. Τώρα οι πολιτικοί ενώνουν τις δυνάμεις τους και προωθούν νομοθετήματα, προσπαθώντας ταυτοχρόνως να συγκεντρώσουν πόρους που θα διατεθούν στα τμήματα εγκλημάτων στον τομέα της τέχνης, που έχουν οι αστυνομίες πολλών χωρών.

Την αρχή έκαναν οι Βρετανοί βουλευτές του συντηρητικού κόμματος Ρόμπερτ Τζένρικ και Ούγκο Σουάιρ, πρώην διευθυντές των οίκων δημοπρασίας «Κρίστι’ς» και «Σόθμπι’ς» αντιστοίχως. Εχουν ήδη κερδίσει την υποστήριξη του υπουργού Εξωτερικών της Βρετανίας Φίλιπ Χάμοντ. Μαζί ελπίζουν να εξασφαλίσουν επιπλέον χρηματοδότηση για το τμήμα αρχαιοτήτων και τεχνών της αστυνομίας, ώστε να μπορεί να διασφαλιστεί αυστηρότερη επιβολή του νόμου.

Ο Τζένρικ έχει ήδη έρθει σε επαφή με Αμερικανούς πολιτικούς, οι οποίοι προσπαθούν με νομοθετικές πρωτοβουλίες που φαίνεται να βρίσκουν ανταπόκριση, να σταματήσουν την εισαγωγή αρχαιοτήτων από τη Συρία και το Ιράκ στις ΗΠΑ. Εχουν διακομματική υποστήριξη και θεωρείται πως το τέλος θα είναι αίσιο.

«Βάλτε τέλος στη λεηλασία αρχαίων από το ISIS»

Οπως επισημαίνει σε άρθρο του στα «Νέα της τέχνης» ο κ. Τζένρικ, το ζήτημα δεν είναι μονάχα οι λαθρανασκαφές και η λαθραία εξαγωγή αρχαιοτήτων. Είναι και η σκόπιμη καταστροφή όλων των πολιτιστικών στοιχείων των λαών σε εδάφη όπου το ισλαμικό κράτος έχει εγκαθιδρύσει την εξουσία του. Η προσπάθεια είναι φανερή: να απαλειφθεί όλο το πολιτιστικό παρελθόν των λαών που έχουν ζήσει σε εκείνα τα εδάφη επί χιλιετίες.

Σε αντίθεση με το παρελθόν, γράφει ο Βρετανός βουλευτής, τα τζαμιά, οι εκκλησίες και τα κάστρα των σταυροφόρων δεν γκρεμίζονται στα κρυφά.

«Βάλτε τέλος στη λεηλασία αρχαίων από το ISIS»

Κατεδαφίζονται ασύστολα με μπουλντόζες και βόμβες κι έπειτα παρουσιάζεται από τους καταστροφείς στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης το «πριν» και το «μετά». Δεν πρόκειται, λοιπόν, για ένα έγκλημα που θα αποκαλυφθεί μόλις κατακαθίσει η ομίχλη του πολέμου, είναι ένα έγκλημα του 21ου αιώνα που διεξάγεται σκόπιμα σε πλήρη θέαση.

Ανάμεσά τους είναι αρχαιολογικοί χώροι της Συρίας, όπως το Χαλέπι ή η Απάμεια, που έχουν κηρυχθεί από την UNESCO μέρη της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς. To ISIS ελέγχει περισσότερους από 4.000 χώρους ιστορικού και αρχαιολογικού ενδιαφέροντος. Κάποιοι έχουν χαθεί, άλλοι, όπως το Μουσείο της Μοσούλης, κρέμονται από μια κλωστή.

Πηγή εσόδων
To ISIS, μέσα από την παράνομη πώληση πολιτιστικών θησαυρών που αποκτά από αυτές τις συστηματικές λεηλασίες, χρηματοδοτεί τις εγκληματικές της δραστηριότητες. Τα στοιχεία λένε ότι η αγορά αρχαιοτήτων είναι η τρίτη μεγαλύτερη πηγή εσόδων τους μετά το πετρέλαιο και τις ληστείες τραπεζών. Ενα δίκτυο γενναίων ανθρώπων, κάτι σαν τους «Ανδρες μνημείων» (Monuments men) επί γερμανικής κατοχής στην Ευρώπη, συντάσσει συγκλονιστικές εκθέσεις για όσα γίνονται. Σύμφωνα με τα αναφερόμενα, εργολάβοι με μπουλντόζες σκάβουν αρχαίες εγκαταστάσεις σε μαζική κλίμακα.

Ο έλεγχος εξασφαλίζεται με την ανάπτυξη στρατιωτικών δυνάμεων στην περιοχή. Η επίσημη αμοιβή για όσους εργάζονται σε τέτοιες λαθρανασκαφές είναι το 20%. Τα ποσά είναι αρκετά δύσκολο να μετρηθούν, πάντως πιθανότατα ανέρχονται σε αρκετές δεκάδες εκατομμύρια δολάρια.

Ξεπούλημα στις ΗΠΑ από τη Συρία

Στις ΗΠΑ το προηγούμενο διάστημα υπήρξε αύξηση των εισαγωγών αρχαιοτήτων από τη Συρία κατά 133%. Ανάλογη αύξηση παρουσιάζουν τα αρχαία από όλη τη δοκιμαζόμενη περιοχή, που πωλούνται σε οίκους δημοπρασιών ή στο e-bay, στην ηλεκτρονική πλατφόρμα αγορών. Προς το παρόν, οι μεγαλύτερες ποσότητες απλώς αποθηκεύονται και οι πωλητές αναμένουν να τους βρουν πλαστά πιστοποιητικά νομιμότητας πριν τα ρίξουν στην αγορά, κάτι που θα γίνει τα επόμενα χρόνια.

———————————————————————————————————————————————–

ΠΗΓΗ: Έθνος

της ΑΓΓΕΛΙΚΗΣ  ΚΩΤΤΗ

Σύνδεσμος: http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22784&subid=2&pubid=64136867

ΑΝΤΡΕΙ ΤΑΡΚΟΦΣΚΙ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ

Αναδρομικό αφιέρωμα από την Ταινιοθήκη της Ελλάδας: Ταρκόφσκι για πάντα

By | Πολιτισμός | No Comments

Mεγάλο αναδρομικό αφιέρωμα στον Αντρέι Ταρκόφσκι (1932-1986) διοργανώνει η Ταινιοθήκη της Ελλάδας, από τις 12 Φεβρουαρίου, με την προβολή και των επτά ταινιών μεγάλου μήκους του σκηνοθέτη (κάποιες από αυτές για πρώτη φορά στην Ελλάδα σε ψηφιακή βερσιόν), μίας από τις πρώτες μικρού μήκους του, καθώς και του μεσαίου μήκους ντοκιμαντέρ «Ο χρόνος του ταξιδιού» (1983, 62′) που ο Ταρκόφσκι συν-σκηνοθέτησε με τον Τονίνο Γκουέρα κατά τη διάρκεια της αναζήτησης χώρων στην Ιταλία για την ταινία «Νοσταλγία». Το τελευταίο προβάλλεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα.

Ακόμη, θα προβληθεί το ντοκιμαντέρ μεσαίου μήκους του Κρις Μαρκέρ για τον Ταρκόφσκι «Μια μέρα του Αντρέι Αρσένεβιτς» (παραγωγής 2000).

Ο Αντρέι Ταρκόφσκι άλλαξε την κινηματογραφική εμπειρία «σμιλεύοντας τον χρόνο» (όπως ήταν άλλωστε και ο τίτλος του αυτοβιογραφικού βιβλίου του) και διευρύνοντας την εικόνα με ταινίες – σύμβολα για την πίστη, την εξορία, τη μνήμη. Η μεταφυσική, η πολυσήμαντη φύση της καλλιτεχνικής δημιουργίας, ζητήματα πίστης και θυσίας, το νόημα της ανθρώπινης ύπαρξης μέσα στο πέρασμα του χρόνου, αποτελούν τις βασικές θεματικές που διαπότισαν τη φιλμογραφία του Αντρέι Ταρκόφσκι και καθόρισαν τη διαρκή προσπάθειά του να συνθέσει τις προσωπικές του κινηματογραφικές εικόνες, μαχόμενος τη ρωσική γραφειοκρατία τους.

Ο Ταρκόφσκι «επιστρέφει» σε μία μεταφυσική προσέγγιση της κινηματογραφικής δημιουργίας. Όπως γράφει ο ίδιος, «σκοπός της τέχνης είναι να εξηγήσει στον ίδιο τον καλλιτέχνη και στους γύρω του γιατί ζει ο άνθρωπος, ποιο είναι το νόημα της ύπαρξής του, να εξηγήσει στους ανθρώπους για ποιους λόγους εμφανίστηκαν σ” αυτόν τον πλανήτη, ή τουλάχιστον να τους θέσει το ερώτημα».

«Αυτός ο επίγονος της μεγάλης παράδοσης του σοβιετικού κινηματογράφου αποκηρύσσει τα στοιχεία της προπαγάνδας, το στοιχείο της ρητορικής της επανάστασης και επανέρχεται προσπαθώντας να χρησιμοποιήσει την εικόνα για να δημιουργήσει ένα δικό του σύμπαν, πέραν της εικαστικής σκέψης και πέραν της ουτοπίας της διαλεκτικής» αναφέρει χαρακτηριστικά για τον Ταρκόφσκι η Μαρία Κομνηνού, γενική γραμματέας της Ταινιοθήκης της Ελλάδας. Το αφιέρωμα πραγματοποιείται σε συνεργασία με την εταιρεία Mosfilm και με την υποστήριξη της πρεσβείας της Ρωσικής Ομοσπονδίας στην Ελλάδα, του Ρωσικού κινηματογραφικού αρχείου Gosfilmofond of Russia και της Σουηδικής Ταινιοθήκης Svenska Filminstitutet.

————————————————————————————————————————————————-

ΠΗΓΗ: Αυγή

Σύνδεσμος: http://www.avgi.gr/article/5292004/anadromiko-afieroma-apo-tin-tainiothiki-tis-elladas-tarkofski-gia-panta

08s4eikast-thumb-large

«Ζουμ» σε δέκα μικρά αριστουργήματα

By | Πολιτισμός | No Comments

Τετρακόσια είκοσι  (420) εντυπωσιακά έργα συναγωνίζονται για το βραβείο της Ευρωπαϊκής Ενωσης στη Σύγχρονη Αρχιτεκτονική – Mies van der Rohe 2015. Δεκαπέντε από αυτά βρίσκονται στην Ελλάδα και 11 στην Κύπρο: ορισμένα είναι επιλογές των επίσημων θεσμικών φορέων (Πανελλήνια Ενωση Αρχιτεκτόνων – ΣΑΔΑΣ, Σύλλογος Αρχιτεκτόνων Κύπρου) και άλλα ειδικών ανεξάρτητων κριτών.

Ο Σταύρος Μαρτίνος (αρχισυντάκτης του ηλεκτρονικού περιοδικού archisearch.gr) και ο Πέτρος Φωκαΐδης (αρθρογράφος του ολλανδικού περιοδικού Α10) είναι από τους νεότερους ειδικούς ανεξάρτητους κριτές, ερευνητές και θεωρητικούς της αρχιτεκτονικής, υποψήφιους διδάκτορες του ΕΜΠ. Με αφετηρία τις εξαιρετικές επιλογές τους, συζητήσαμε για τη σύγχρονη ελληνική αλλά και την κυπριακή αρχιτεκτονική.

Ξεχωρίζω δύο από τις προτάσεις: η πρώτη είναι η ανάπλαση της Νέας Παραλίας Θεσσαλονίκης των αρχιτεκτόνων Πρόδρομου Νικηφορίδη και Bernard Cuomo, κατά τη γνώμη μου ένα έργο που διεκδικεί με αξιώσεις το φετινό βραβείο. Απέσπασε πρόσφατα το βραβείο της Διεθνούς Ενωσης Αρχιτεκτονικής για «Δημόσιους χώρους φιλικούς και προσβάσιμους σε όλους», ενώ έχει βραβευτεί από το Ελληνικό Ινστιτούτο Αρχιτεκτονικής και τον Σύλλογο Αρχιτεκτόνων ως το καλύτερο έργο διαμόρφωσης δημόσιου χώρου της τελευταίας τετραετίας. Ο Σταύρος Μαρτίνος μιλά για μια πετυχημένη στρατηγική διαχείρισης της έκτασης μ’ έναν απλό και καθαρό τρόπο. «Πάνω σε μια συνεχή γραμμή που ακολουθεί τη θάλασσα, οι αρχιτέκτονες ακούμπησαν μια σειρά από ανεξάρτητους θεματικούς κήπους, προσεγγίζοντας την κλίμακα των τετραγώνων και των δρόμων, δίνοντας έμφαση στην ποιότητα του αστικού εξοπλισμού και των υλικών. Η ερώτηση που απαντήθηκε επιτυχώς ήταν “πώς διαχειριζόμαστε το μεγάλο μέγεθος” σε αστική κλίμακα: διατήρηση της ποιότητας ενισχυόμενη με τις αξίες της μικροκλίμακας. Ο χώρος αγαπήθηκε πολύ και ταυτίστηκε με την πόλη της Θεσσαλονίκης».

Κατοικία στα Μέγαρα

Η δεύτερη πρόταση που ξεχωρίζω είναι ένα έργο που συνομιλεί ισότιμα με τη διεθνή αρχιτεκτονική σκηνή, συμβάλλοντας σημαντικά στη διαμόρφωση τάσεων στον τομέα της κατοικίας: η «Κατοικία στα Μέγαρα» των Tense Architecture Network, επιλογή του Πέτρου Φωκαΐδη. «Η κατοικία φέρει χαρακτηριστικά μιας συστηματικής σχεδιαστικής προσέγγισης που συνδυάζει δυναμικές αρχιτεκτονικές μορφές και γεωμετρίες, περιβαλλοντικά φιλικά συστήματα και ένταξη στο τοπίο μαζί με ένα ενδιαφέρον για τις χωρικές αναλογίες, τις ανάγκες του χρήστη, τη σημασία του φωτισμού και των υλικών. Ολα αυτά έκαναν και το προηγούμενο έργο, «Κατοικία στη Συκάμινο», να ξεχωρίσει και να περάσει από απλή υποψηφιότητα στη λίστα με τα 40 προτεινόμενα για τα βραβεία του 2013. Θα ήταν σημαντική επιτυχία να το καταφέρει για δεύτερη φορά, ένα γραφείο νέων αρχιτεκτόνων, που έχει δείξει ότι διαχειρίζεται τις πολλαπλές σχεδιαστικές προκλήσεις της εποχής με ιδιαίτερο δυναμισμό, πρωτοτυπία και μεθοδικότητα. Ετσι μπορεί να συμβάλει ουσιαστικά σε μια μακρά παράδοση εγχώριας αρχιτεκτονικής παραγωγής με διεθνή αλλά και τοπική εμβέλεια».

Παιδική χαρά Μακρυγιάννη

Αξίζει κανείς να σταθεί σε μια μικρότερης κλίμακας επιλογή δημόσιου χώρου. Ο επανασχεδιασμός της παιδικής χαράς στου Μακρυγιάννη του αρχιτεκτονικού γραφείου Buerger-Κατσώτα, υπενθυμίζει ότι η αρχιτεκτονική μπορεί να δημιουργήσει μικρούς και φιλόξενους δημόσιους χώρους με σημειακές παρεμβάσεις, βελτιώνοντας την καθημερινότητα των πολιτών. Γιατί όμως αυτή η παιδική χαρά είναι διαφορετική από τις άλλες; «Επειδή δεν είναι “παιδική χαρά” με τη συμβατική έννοια», τονίζει ο Σταύρος Μαρτίνος. «Δεν είναι ένας χώρος περιφραγμένος όπου τα παιδιά βρίσκονται μαντρωμένα για να έχουμε το κεφάλι μας ήσυχο. Είναι ένας δρόμος της πόλης ανοιχτός σε όλους, φιλικός στα παιδιά, που αξιοποιεί ευρηματικά τον γύρω χώρο. Επαναπροσδιορισμός της παιδικής χαράς ως δυνατότητες του ίδιου του αστικού χώρου, που ενισχύονται με στοχευμένες αρχιτεκτονικές κινήσεις, κατά περίπτωση και επί τόπου. Καταπληκτικό».

Τη σκυτάλη παίρνει η πολυκατοικία Οne Athens των Divercity Architects στον Λυκαβηττό. Η μετατροπή του μεταπολεμικού εμβληματικού κτιρίου του Δοξιάδη σε πολυτελή διαμερίσματα δίχασε την αρχιτεκτονική κοινότητα, όχι για την αδιαμφισβήτητη ποιότητα της αρχιτεκτονικής μελέτης και κατασκευής, αλλά για το αν και πόσο έχουμε δικαίωμα να παρεμβαίνουμε σε ιστορικά κτίρια, μνημεία σύγχρονης αρχιτεκτονικής κληρονομιάς. «Οχι απλώς έχουμε το δικαίωμα, αλλά οφείλουμε να το διεκδικούμε διαρκώς» υπογραμμίζει ο Σταύρος Μαρτίνος. «Αυτό δεν είναι πλέον αντικείμενο “συντήρησης”, “αποκατάστασης” ή “διατήρησης” με τα συμβατικά εργαλεία που διαθέτουμε αλλά ένα εντελώς πρωτότυπο και εξαιρετικά απαιτητικό έργο. Το προτίμησα επειδή θεωρώ ότι η εξαιρετικά κρίσιμη αυτή συζήτηση δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί, ούτε εντός ούτε εκτός ελληνικών συνόρων».

Η σύνθετη διαχείριση της όψης

Ο Πέτρος Φωκαΐδης εστίασε σε κτίρια που επενδύουν στη δύναμη της εικόνας και ανανεώνουν μορφολογικά την έννοια της «πρόσοψης». Στη Λευκωσία συναντάμε το Λύκειο Δασούπολης Αρχιεπισκόπου Μακάριου Γ΄ των A L architects, ενώ στην Αθήνα την πολυκατοικία «Urban Stripes» των Klab Architecture.

«Η διαχείριση της όψης δεν εξαντλείται μόνο στην παραγωγή μιας εντυπωσιακής εικόνας. Αποτυπώνει στρατηγικές του αρχιτεκτονικού σχεδιασμού που διαχειρίζονται πολλαπλές και σύνθετες σχέσεις. Εχει ενδιαφέρον η σύνθετη διαχείριση της όψης της πολυκατοικίας «Urban Stripes», στο πλαίσιο του αθηναϊκού ιστού που χαρακτηρίζεται από κτίρια της μεταπολεμικής κυρίως περιόδου, τα οποία αδιαφόρησαν γι’ αυτή τη ζώνη επαφής του κτιρίου με την πόλη».

Δύο ψηλά κτίρια

Ενδιαφέρον επίσης παρουσιάζουν οι επιλογές δύο εμβληματικών ψηλών κτιρίων τα οποία συναγωνίζονται το ένα το άλλο, «αλλοιώνοντας» την κορυφογραμμή της Λευκωσίας: ο Ουρανοξύστης 25, έργο του Γάλλου Ζαν Νουβέλ και η Πινακοθήκη Λεβέντη των Βρετανών Feilden Clegg Bradley Studios. «Είναι ενδιαφέρον το πώς τα δύο έργα αντιμετωπίζουν το ύψος και την «εμβληματική» τους παρουσία: ενδεικτικά αυτόνομων επιχειρηματικών προσεγγίσεων, αξιοποιούν τον αυξημένο συντελεστή και επενδύουν στον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό ως πηγή συμβολικής και οικονομικής υπεραξίας. Αυτή η λογική της αρχιτεκτονικής υπεραξίας ήταν έντονη πριν από την κορύφωση της οικονομικής κρίσης στην Κύπρο, τον Μάρτιο του 2013, όχι μόνο σε έργα ιδιωτικά αλλά και δημόσια».

Κλείνοντας, αμφιταλαντεύομαι ανάμεσα στην «αλγοριθμική μαγεία του παραμετρικού σχεδιασμού» και σε μια πιο λιτή και μοντερνιστική αρχιτεκτονική που θα χαρακτήριζα «αρχιτεκτονική της αποανάπτυξης». Από τον εσωτερικό σχεδιασμό των γραφείων της ΟΡΙΖΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ των X | Atelier Architecture περνάμε στο Κέντρο Επισκεπτών του Κέντρου Πολιτισμού Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος των φοιτητών αρχιτεκτονικής, Σπύρου Γιωτάκη και Αγι-Παναγιώτη Μουρελάτου, και τα δύο επιλογές του Σταύρου Μαρτίνου.

Τεχνολογίες αιχμής

«Το πρώτο έχει σχεδιαστεί και κατασκευαστεί συνολικά με τεχνολογίες αιχμής. Η αρχιτεκτονική με αυτά τα ψηφιακά μέσα δεν είναι μόνο σχεδιαστική καινοτομία ούτε απαραίτητα μορφολογική εκκεντρικότητα: είναι κατασκευαστική καινοτομία. Με την τρισδιάστατη εκτύπωση και την ψηφιακή μετατροπή και μεταποίηση υλικών ζούμε πλέον στην αρχιτεκτονική μια αλλαγή των ίδιων των όρων παραγωγής: από τη μαζική, βιομηχανική παραγωγή και διανομή του 19ου και του 20ού αιώνα, περνάμε στην εξατομίκευση και στον έλεγχο πολλών συνθηκών, σε μικροκλίμακα. Το δεύτερο έργο αντιπροσωπεύει μια αρχιτεκτονική άρτια και μετρημένη, απαντά σε μια πολύ δύσκολη ερώτηση: πώς μεταβαίνω από την πολύ μεγάλη κλίμακα του κτιρίου του Ρέντζο Πιάνο στην πολύ μικρή, ενώ μιλάω την ίδια “γλώσσα” – πιο χαμηλόφωνα.

Φέτος υπάρχει ειδικό βραβείο για πρωτοεμφανιζόμενους αρχιτέκτονες, με έπαθλο την πληρωμένη από το Ιδρυμα Mies van der Rohe μαθητεία για έξι μήνες στο γραφείο του νικητή του διαγωνισμού. Οι πιθανότητες να το κερδίσουν είναι πολύ μεγάλες».

—————————————————————————————————————————————=——

ΠΗΓΗ: Καθημερινή

της ΤΖΙΝΑ ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΥ

Σύνδεσμος: http://www.kathimerini.gr/802386/article/politismos/eikastika/zoym-se-deka-mikra-aristoyrghmata

Antigoni-300x225

Λίβανος: Γυναίκες πρόσφυγες ανεβάζουν …σύγχρονη Αντιγόνη

By | Πολιτισμός | No Comments

Παράσταση της τραγωδίας Αντιγόνη του Σοφοκλή ανέβασαν στην πρωτεύουσα του Λιβάνου, Βυρηττό, πρόσφυγες γυναίκες από την Συρία. Με τον τρόπο αυτό οι γυναίκες θέλησαν να τιμήσουν τους οικείους τους που σκοτώθηκαν στον πολύνεκρο συριακό πόλεμο και τους οποίους δεν είχαν καν την δυνατότητα να κηδεύσουν.

Read More